Geachte bezoekers van de site,

Zo even een klein verhaaltje over het leven van Banco van Wellenstein over de afgelopen 10 jaartjes van zijn leven. Om in het 10+ boek te komen bij de Wellensteinboxers-site moet er een klein verhaaltje worden geschreven en zal dit dan samen met een leuke foto worden gepubliceerd.

Precies 10 jaar geleden (03-09-2001) werd bij de kennel van Wellenstein een nestje boxertjes geboren. De moeder Gaia, die had 9 mooie pups ter wereld gebracht. Het was feest, het eerste boxernestje waar de boxertjes het staartje mochten blijven houden, een beetje vreemd maar dat went heel snel.

Na 7 weken is vanuit Puth een telefoontje geweest met de vraag of er nog pups waren, en het liefst een reutje. Het geluk was aan onze kant, er was nog een puppiereutje vrij. Direct zijn we die avond het nestje gaan bewonderen en het klikte meteen. De pup die we hadden uitgezocht was door een ander boxerbaasje Okkie genoemd, 14 dagen later mochten we onze pup, die we uiteindelijk Banco hebben genoemd gaan halen. Het hele gezin ging mee en iedereen was best wel een beetje zenuwachtig. We kregen de pup pas in handen toen we met de auto vertrokken.

Voor Astrid was het de 3e boxer, voor de rest de 1e. Wat hebben we veel plezier en lol met Banco gehad. Samen met Clint, Max, Zef en nog 4 andere boxers en boxerbaasjes hebben we maandenlang elke zaterdag ochtend op de “boxerwei” in Limbricht gewandeld waar de boxers vrij konden draven en rennen, spelen met een bal, ravotten met een stok. Banco was goed te herkennen, hij was de enige met een staart. Ook heeft Banco daar zijn eerste zwemles gehad en wat kon die goed zwemmen, de andere boxers waren daar niet zo in

bedreven maar we denken dat de staart hem hielp met het sturen en drijven. In het water van de Kleiputten in Schinveld heeft hij ook al enige rondjes gedraaid.

Ook hier in Puth heeft Banco vele vriendjes en vriendinnetjes, helaas hebben we ook al van vele tussentijds afscheid moeten nemen. Vrouwtjes mogen alles van Banco en daar zal hij dan ook nooit brutaal tegen zijn, met reutjes is dat ietwat anders.

Door Banco hebben we ook vele nieuwe vrienden en vriendinnen mogen leren kennen. Een praatje hier en daar, een afspraakje, een wandeling, hier zijn de meeste wel voor te vinden. Hier in huis heeft meneer zich al van alles toegeëigend zoals een rieten stoel,een hocker, diverse tafeltjes, de bank, een mat, een kleed, een bench, waar hij ook maar wil liggen of zitten, meneer kan zijn gang gaan. Soms ben ik best wel een jaloers hierop. De rieten stoel was een stoel waar ook Opa en Oma graag in gingen zitten omdat die iets hoger was dan de bank. Als er dan een ook maar even weg ging was de plaats zo bezet en bleef meneer heel statig in de veroverde stoel zitten. Hij heeft gewonnen, de stoel is nu alleen voor hem.

Toen Banco 9 jaartjes oud was kwamen er langzaamaan gewrichtsproblemen en werd meneer rustiger, ook met wandelen ging het een stapje langzamer. We zijn toen toevallig via de site van de Van Wellensteinboxers bij een nieuw nestje boxerpups terecht gekomen.

Na een telefoontje met Bert waren we weer 's avonds op bezoek. Ja hoor we waren weer verliefd op een boxerpup. De dag erna mochten we deze gestroomde reutjes-pup, die we Löbbes hebben genoemd meenemen. We waren een beetje bezorgd hoe dat met Banco zou gaan maar dat was snel allemaal koek en ei. Op een neutraal terrein hebben ze elkaar ontmoet en kwispelend zijn we naar huis gelopen en hebben ze zich een plaatsje in huis gezocht. Banco is als een vader voor Lobbes en samen hebben ze veel lol en plezier. Het is voor Banco dan ook een opleving en hij heeft nu weer meer fut en is actiever.

Nu Löbbes bijna 1 jaar oud is wil hij soms ook baasje spelen maar dat lukt hem nog niet want Banco is nog steeds de baas en corrigeert Löbbes dan ook af en toe. We hoeven de straat maar uit te lopen en we kunnen hier uren wandelen in velden en bossen. 's Morgens en
's middags een uur samen ravotten vrij los in het veld en dromen over allerlei andere hondjes.
De kalfjes en paardjes zijn vriendjes geworden, als je ziet hoe ze elkaar likken is een leuk gezicht.

Vandaag, 10 jaartjes oud hebben we dan ook samen met Banco feest gevierd en is er weer een zoveelste knuffeltje bij gekomen, een piepeend die een geluid geeft als een kalkoen, best wel schrikken als er weer eens op wordt gebeten.

We hopen nog lang plezier van deze twee boefjes te mogen hebben.

Puth, 03-09 2011

Astrid en Luc

Astrid en Luc,

Dank jullie wel voor het prachtige verhaal over Banco en de mooie foto's die in vogelvlucht zijn leven tot nu toe uitbeelden.

Wij hopen dat jullie nog een hele tijd van jullie kerel mogen genieten.

Bert en Miranda